ที่อัญเชิญมาข้างต้น คือ พระราชดำรัสใน สมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรมราชินีนาถ ที่ทรงมีเมื่อคืนวันที่ 11 สิงหาคม ในวโรกาสวันก่อนวันคล้ายวันพระราชสมภพ ซึ่งพระองค์ทรงมีพระมหากรุณาธิคุณ ทรงห่วงการศึกษาด้านประวัติศาสตร์ของประเทศไทย ที่นับวันดูเหมือนว่าจะเป็นศาสตร์ที่ถูกลืมเลือนไปแล้ว
       
       โดยเฉพาะประเทศไทยในยุคที่ถูกครอบด้วยกรอบลัทธิทุนนิยม ทำให้บริบทด้านการศึกษาของบ้านเราเปลี่ยนไป จากเดิมที่เคยศึกษาโดยเน้นจุดประสงค์ไปที่เนื้อหาสาระของวิชา องค์ความรู้ในสาขานั้นๆ กลับกลายมาเป็นการเรียนเพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัย และในการเรียนระดับมหาวิทยาลัยก็เปลี่ยนทัศนคติจากการเรียนไปเพื่อรับใช้สังคม กลายเป็นเรียนในสาขาที่จะนำไปประกอบอาชีพและได้เงินเดือนสูง
       
       ทันตแพทย์ ศัลยแพทย์ แพทย์ วิศวกร สถาปนิก โปรแกรมเมอร์... ฯลฯ ล้วนเป็นเป้าหมายอันดับต้นๆ ของเด็กเก่งที่ผลการเรียนอยู่ในระดับที่เรียกว่า “เก่งเลือกได้” นั่นเพราะอาชีพเหล่านี้เป็นอาชีพที่ได้รับค่าตอบแทนสูง แต่ในทางกลับกัน เป็นความจริงที่น่าเศร้าที่พบว่าน้อยหนักหนาที่เด็กไทยในยุคนี้สมัยนี้ จะสนใจในวิชาดีๆ แต่ไม่ใช่วิชาชีพที่ให้ผลตอบแทนสูงอย่าง “ประวัติศาสตร์”
       
       ยิ่งล่าสุดที่ทางสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา (สกอ.) ได้เปิดเผยผลสำรวจเบื้องต้นว่า จากการตรวจสอบพบมีนักศึกษาตั้งแต่ระดับปริญญาตรี-เอก เรียนวิชาประวัติศาสตร์ เพียงแค่ 2,400 คน ก็ยิ่งน่าเป็นห่วงยิ่งขึ้นไปอีก